پانزدهمین روز از ماه مهمانی خدا
دعاى روز پانزدهم ماه مبارك رمضان
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ طاعَةَ الخاشِعین واشْرَحْ فیهِ صَدْری بإنابَةِ المُخْبتینَ بأمانِكَ یا أمانَ الخائِفین.
خدایا روزى كن مرا در آن فرمانبردارى فروتنان و بگشا سینه ام در آن به بازگشت دلدادگان به امان دادنت اى امان ترسناكان
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهمّ ارْزُقْنی فیهِ طاعَةَ الخاشِعین واشْرَحْ فیهِ صَدْری بإنابَةِ المُخْبتینَ بأمانِكَ یا أمانَ الخائِفین.
خدایا روزى كن مرا در آن فرمانبردارى فروتنان و بگشا سینه ام در آن به بازگشت دلدادگان به امان دادنت اى امان ترسناكان
حدیث روزه :
قال اميرالمومنين عليه السلام: صوم القلب خير من صيام اللسان و صوم اللسان خير من صيام البطن.
امام على عليه السلام فرمودند: روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شكم است.
غرر الحكم، ج 1، ص 417
ميلاد با سعادت مظهر خُلق نيكوي سرمدي ، كريم آل الله ، حضرت امام حسن مجتبي (ع) بر روزه داران، ميهمانان ضيافت الهي مبارك باد.
ماه کامل
ماه به نيمه رسيده است و درهاي رحمت، بر روي جهانيان باز است. فراواني رحمت و نعمت است و جانها آکنده از عشق است. ماه به نيمه رسيده است که اين چنين در کاملترين صورت خويش به جلوه گري، دست افشاني ميکند. ستارگان به تکاپو درآمده اند گرداگرد ماه. بدري در آستانه حُسن خودنمايي ميکند؛ ماه تمامي که از ذخيره هستي به زمين هديه داده شده است.
حَسَن، آينه حُسن خداوندي است؛ تصوير زيبايي خداوند است که در صورت خاکي نقش بسته است.
مجتبي، در آغوش پاکترين مادران عالم چشم به جهان گشود و ميوه قلب رسول اللّه شد.
آمد و کرامت را از پدر آسمانياش آموخت و چراغ کرامتش را براي اهل زمين برافروخت.
ثمره زندگي علي و فاطمه، پا به جهان خاکي گذاشت. خاک تا افلاک غرق نور و سرور شود.
نيمه ماه است؛ ماهي که درهاي رحمت بر روي جهانيان گشوده شده است.
خدايا! به «کريم اهل بيت» سوگند، سايه کرامت خويش را از ما دريغ مدار!
(امير اکبرزاده)
رفتار هر ستاره شبیه اشاره است
بند نقاب ماه هم انگار پاره است
امشب ستارگان همه دور مدینه اند
آیا مدینه کعبه ی حج ستاره است؟
مبهوت مانده اند تمام پرندگان
از ازدحام بال اهالیّ لامکان
از بس فرشته از ملکوت آمده زمین
امشب شده ست یک طرفه راه آسمان
دست درخت ها همگی ربّنای سبز
پوشیده است شهر مدینه ردای سبز
کوچه به کوچه خانه ی آل رسول را
پرسیده تا رسیده به یثرب هُمای سبز
نوزاد چون گریست به پا خاست همهمه
خنده نشاند گریه ی او بر لب همه
آن لحظه شد محمدِ اَبتَر پدربزرگ
این وعده ی خداست و فرزند فاطمه
ای نورسیده ای که فدای تو جان من
ریحانه ی رسول خدا سرور ِ عَدَن
هر جا پدر برای پسر نام می نَهَد
تو آمدی و نام علی شد ابالحسناحسان پرسا
ماه به نيمه رسيده است و درهاي رحمت، بر روي جهانيان باز است. فراواني رحمت و نعمت است و جانها آکنده از عشق است. ماه به نيمه رسيده است که اين چنين در کاملترين صورت خويش به جلوه گري، دست افشاني ميکند. ستارگان به تکاپو درآمده اند گرداگرد ماه. بدري در آستانه حُسن خودنمايي ميکند؛ ماه تمامي که از ذخيره هستي به زمين هديه داده شده است.
حَسَن، آينه حُسن خداوندي است؛ تصوير زيبايي خداوند است که در صورت خاکي نقش بسته است.
مجتبي، در آغوش پاکترين مادران عالم چشم به جهان گشود و ميوه قلب رسول اللّه شد.
آمد و کرامت را از پدر آسمانياش آموخت و چراغ کرامتش را براي اهل زمين برافروخت.
ثمره زندگي علي و فاطمه، پا به جهان خاکي گذاشت. خاک تا افلاک غرق نور و سرور شود.
نيمه ماه است؛ ماهي که درهاي رحمت بر روي جهانيان گشوده شده است.
خدايا! به «کريم اهل بيت» سوگند، سايه کرامت خويش را از ما دريغ مدار!
(امير اکبرزاده)
شعر میلاد :
رفتار هر ستاره شبیه اشاره است
بند نقاب ماه هم انگار پاره است
امشب ستارگان همه دور مدینه اند
آیا مدینه کعبه ی حج ستاره است؟
مبهوت مانده اند تمام پرندگان
از ازدحام بال اهالیّ لامکان
از بس فرشته از ملکوت آمده زمین
امشب شده ست یک طرفه راه آسمان
دست درخت ها همگی ربّنای سبز
پوشیده است شهر مدینه ردای سبز
کوچه به کوچه خانه ی آل رسول را
پرسیده تا رسیده به یثرب هُمای سبز
نوزاد چون گریست به پا خاست همهمه
خنده نشاند گریه ی او بر لب همه
آن لحظه شد محمدِ اَبتَر پدربزرگ
این وعده ی خداست و فرزند فاطمه
ای نورسیده ای که فدای تو جان من
ریحانه ی رسول خدا سرور ِ عَدَن
هر جا پدر برای پسر نام می نَهَد
تو آمدی و نام علی شد ابالحسناحسان پرسا
منبع : اینجا
+ نوشته شده در چهارشنبه سوم شهریور ۱۳۸۹ساعت 22:18 توسط بهادری
|
