یاد مهر

بازی و سرگرمی ...مسائل ساده زندگی را سخت نکنید !

سلام 

روی لینک زیر کلیک کنید و بعد روی دایره ها کلیک کنید تا رنگشون تیره بشه و گربه نتونه ازشون عبور کنه و از صفحه خارج بشه .

لطفا اینجا کلیک کنید .

شهادت امام سجاد علیه السلام تسلیت و تعزیت باد

منبع : فرهنگ عاشورا - جواد محدثی

اهل بيت رسول خدا را همانند اسيران وارد كوفه كردند. امام سجاد (عليه السلام) از شدت بيمارى رنجور شده بود، ولى با اين حال او را در غل و زنجير كرده بودند.
مردم کوفه با ديدن كاروان اسيران شيون و زارى سر دادند. زينب كبرى دختر اميرالمؤمنين به مردم اشاره کرد که خاموش باشيد، يكباره نفس ها بند آمد و زنگها از صدا افتاد و زينب زبان به سخن گشود:
سپاس خدا را و درود بر محمد و خاندان پاكش باد.
اى اهل کوفه! اى مردم مكار حيله باز! آيا گريه مى كنيد؟
اشكتان خشک مباد، ناله هايتان آرام نگیرد شما در مثل مانند زنى هستيد كه رشته خود را محكم تافته، سپس تارتار از هم مى گسلد، سوگندهايتان را دست آويز فساد كرده ايد، آيا جز لاف و تكبر و فساد و چاپلوسى كنيزان و سخن چينى دشمنانه چيزى ديگرى در شما هست؟
شما به سبزه ی خاكروبه و نقره ی بر قبر اندوده مى مانيد، براى خود توشه اى پيش فرستاديد كه خشم خدا را برانگيخت و در عذاب، جاودانه شديد آيا گريه و زارى مى كنيد؟
آرى! به خدا شايسته گريه ايد بسيار بگرييد و كم بخنديد كه نصيبتان ننگ و عار شد، ننگى كه تا ابد پاک نشود چگونه مى توانيد اين ننگ را از دامن خود بشوييد كه فرزند خاتم انبيا، سيد جوانان بهشتى را كشته ايد، آنكه در سرگردانى ها مرجع و در سختى ها پناه شما بود، آن كه دليل روشن و زبان گوياى شما بود. چه بار گناهى را بر دوش گرفتيد؟ دور باشيد از رحمت خدا و نابودى نصیبتان باد. سعيتان به نوميدى انجاميد، دست ها بريده شد، سوداى پر زيانى كرديد ، خشم پروردگار را براى خود خريديد و خوارى ذلت بر شما حتمى شد.
واى بر شما! می دانید چه جگرى از رسول خدا شكافتيد و چه پرده نشينى را از پرده بيرون كشيديد و چه خونى ريختيد و چه حرمتى را شكستيد؟ كار بسيار زشتى مرتكب شديد چيزى نمانده که آسمان وزمين شكاف بردارد و كوهها ويران شوند آن چه كرديد بزرگ، دشوار، بد، كژ، زشت و شوم است و چنان بزرگ كه زمين و آسمانها را پر كرده. آيا شگفت داريد اگر از آسمان خون ببارد و همانا عذاب آخرت خواركننده تر است و شما را در آن روز ياورى نيست .
مهلت شما را مغرور نسازد كه خداى تعالى از شتابكارى به دور است و هميشه براى انتقام فرصت دارد و در كمين گاه است .
منبع : مقتل خوارزمى - ج 2- ص 1 ـ 40

در لغت ، به معناى شب مردم غريب و از يار و ديار دور افتاده است ، شام مسافران كه‏ وحشتناك مى‏ باشد .
شام غريبان گرفتن : زارى كردن به درد ، چنان كه بر وفات كسى گريستن‏ و غم نمودن . شب اول وفات كسى براى خانواده آن كس،شب يازدهم محرم و عزادارى‏ بعد از آن شب .
 در اصطلاح،به مراسم سوگوارى شبانه در شب يازدهم محرم گفته‏ مى ‏شود كه مردم به صورت دو گروه مجزا ، پس از غروب آفتاب عاشورا در مسجدها و تكيه‏ ها ، با خواندن نوحه‏هاى غمگين ، ياد اسراى اهل بيت را گرامى مى‏دارند . اين برنامه ، اغلب با در دست داشتن شمعهايى و در شب تاريك يازدهم محرم انجام مى‏ گيرد و بيشتر از كودكان و نونهالان در اين سوگوارى تمثيلى استفاده مى ‏شود .
ياد كردى است از آوارگى ‏اهل بيت امام حسين‏«ع‏» و كودكان باز مانده از شهداى كربلا كه در غروب عاشورا ، بى‏پناه و درمانده ،در ظلمت اندوهبار شب ، در دشت و بيابان كربلا به سر آوردند. در اين شب،«مراسمى ساده و غم‏انگيز بر پا مى‏شود و عزاداران با لباسهاى سياه و شمعى افروخته دردست گرفته ،كاه بر سر مى ‏پاشند و نوحه‏هاى غم ‏انگيز مى‏ خوانند و دسته دسته در معابر حركت مى ‏كنند و هر چند قدم، مدتى مى ‏نشينند و مى ‏گريند ، آرام و غمناك . در اين مراسم‏ به كلى سينه زنى نمى‏شود و علم و بيرق نيز حركت داده نمى‏ شود »

رسالت پیام از امروز عصر، آغاز مى ‏شود. این رسالت بر دوش‌هاى ظریف یك زن، «زینب» - زنى كه مردانگى در ركاب او جوانمردى آموخته است و رسالت زینب دشوارتر و سنگین‏ تر از رسالت برادرش.
آنهایى كه گستاخى آن را دارند كه مرگ خویش را انتخاب كنند، تنها به یك انتخاب بزرگ دست زده ‏اند؛ اما كار آنها كه از آن پس زنده مى‏ مانند، دشوار است و سنگین.
و زینب مانده است، كاروان اسیران در پى‏ اش، و صف‌هاى دشمن تا افق در پیش راهش، و رسالت رساندن پیام برادر بر دوشش. وارد شهر مى‏ شود، از صحنه بر مى‏ گردد. آن باغ‏هاى سرخ شهادت را پشت سر گذاشته و از پیراهنش بوى گل‌هاى سرخ به مشام مى‏ رسد. وارد شهر جنایت، پایتخت قدرت، پایتخت ستم و جلادى شده است؛ آرام و پیروز، سراپا افتخار؛ بر سر قدرت و قساوت، بر سر بردگان مزدور و جلادان و بردگان استعمار و استبداد فریاد مى‏ زند: «سپاس خداوند را كه این همه كرامت و این همه عزت به خاندان ما عطا كرد، افتخار نبوت، افتخار شهادت...»
اگر زینب پیام كربلا را به تاریخ باز نگوید، كربلا در تاریخ مى ‏ماند.

امام حسین (ع) - دکتر علی شریعتی

شب عاشورای حسینی، مرکز ایرانی ها در پاریس سیاه پوش شده بود . شیخ محمد باقر واعظ، خودش را برای خواندن روضه و ذکر مصیبت آماده می کرد . باورش نمی شد; دست تقدیر او را در ماه محرم از آن سوی دنیا به فرنگستان کشانده بود . یکی از تجار ایرانی مقیم پاریس که با او سابقه رفاقت داشت; زمینه این کار را فراهم آورده بود . در همین وقت شخصی نزدیک شد و آهسته در گوشش گفت:
- آقا! امشب برای خواندن روضه به خانه یک فرانسوی می روید؟
- نه، برنامه اینجا که تمام شد; خودم اعمال مستحبه دارم . می خواهم زیارت «ناحیه مقدسه » بخوانم .
شیخ محمدباقر به یاد مرد فرانسوی افتاد . در شب اول محرم، آن مرد که یک جواهرفروش بود، با همسر و فرزندش به مرکز ایرانی ها آمده بودند . پس از مراسم گفته بود:
من هم نذر دارم . اگر امکان دارد، این آقای روضه خوان ده شب هم برای خواندن روضه به منزل ما بیاید .

امام حسین (ع) - دکتر علی شریعتی

اي چشم تو بيمار ، گرفتار ، گرفتار
برخيز چه پيش آمده اين بار علمدار؟!
گيريم كه دست و علم و مشك بيفتد
بر خير فداي سرت انگار نه انگار

ذوالجناح به معنی بالدار ، نام اسب حسین بن علی (ع ) که روز عاشورا بر آن نشسته بود . از آن جهت که این اسب ، رهوار و تند رو بوده است ، به آن ذوالجناح می گفته اند . این اسب ، پس از شهادت آن حضرت ، از پیکر وی دفاع می کرد و به سواران دشمن حمله می نمود و به این طریق ، تعدادی را کشت . سیدالشهدا (ع ) تا آخرین حد و لحظه توان خود ، سوار بر این اسب بود و مقاومت و جنگ می کرد . در پایان از روی اسب بر زمین کربلا افتاد .

نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت
نه سیدالشهدا بر قتال ، طاقت داشت
بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد
 اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد

پس از شهادت امام حسین ع ، اسب او کاکل خود را به خون آغشته کرد و با صیحه و فریاد و گام بر زمین زدن به سوی خیمه ها دوید تا شهادت امام را به اهل بیت خبر دهد . زنان متوجه شهادت امام شدند و شیون آنان بر خاست .

منبع : فرهنگ عاشورا - جواد محدثی

نمی‌دانم تو را در ابر دیدم یا كجا دیدم
به هر جایی كه رو كردم فقط روی تو را دیدم

تو را در مثنوی، در نی، تو را در‌ های و هو، در هی
تو را در بند بند ناله‌های بی‌صدا دیدم

تو مانند ترنم، مثل گل، عین غزل بودی
تو را شكل توسل، مثل ندبه، چون دعا دیدم

تو را در شمع‌ها، قندیل‌ها، در عود، در اسپند
دلم را پَرزنان در حلقه پروانه‌ها دیدم

تو را پیچیده در خون، در حریر ظهر عاشورا
تو را در واژه‌های سبز رنگ ربنا دیدم

تو را در آبشار وحی جبرائیل و میكائیل
تو را یك ظهر زخمی در زمین كربلا دیدم

تو را دیدم كه می‌چرخید گردت خانه كعبه
خدا را در حرم گم كرده بودم، در شما دیدم

دمی كه اسب‌ها بر پیكر تو تاخت آوردند
تو را‌ ای بی‌كفن، در كسوت آل عبا دیدم

همان شب كه سرت بر نیزه‌ها قرآن تلاوت كرد
تو را در دامن زهرا(س) و دوش مصطفی(ص) دیدم

تمام راه را بر نیزه‌ها با پای سر رفتی
به غیرت پا به پای زینب كبری(س) تو را دیدم

چنان فواره زد خون تو تا منظومه‎ی شمسی
كه از خورشید هم خون رشیدت را فرا دیدم

مصیبت ماند و حیرت ماند و غربت ماند و عشق تو
ولا را در بلا جستم، بلا را در ولا دیدم

تصور از تفكر ماند و خون تو تداوم یافت
تو را خون خدا، خون خدا، خون خدا دیدم

علیرضا قزوه 

پی نوشت :  متن کامل شعر را در ادامه مطلب ببینید .

عباس در لغت،به معناى شير بيشه،شيرى كه شيران از او بگريزند است. 
حضرت عباس علیه السلام ،قامتى رشيد،چهره‏اى زيبا و شجاعتى كم نظير داشت و به خاطر سيماى‏ جذابش او را«قمر بنى هاشم‏» مى‏گفتند.در حادثه كربلا،سمت پرچمدارى سپاه‏ حسين‏«ع‏»و سقايى خيمه‏هاى اطفال و اهل بيت امام را داشت و در ركاب برادر،غير ازتهيه آب،نگهبانى خيمه‏ها و امور مربوط به آسايش و امنيت ‏خاندان حسين‏«ع‏»نير برعهده او بود و تا زنده بود،دودمان امامت،آسايش و امنيت داشتند
روز عاشورا،سه برادر ديگر عباس پيش از او به شهادت رسيدند.وقتى علمدار كربلا از امام حسين‏«ع‏»اذن ميدان طلبيد حضرت از او خواست كه براى كودكان تشنه و خيمه‏هاى بى‏آب، آب تهيه كند.ابو الفضل‏«ع‏»به فرات رفت و مشك آب را پر كرد و دربازگشت به خيمه‏ها با سپاه دشمن كه فرات را در محاصره داشتند درگير شد و دستهايش ‏قطع گرديد و به شهادت رسيد. البته پيش از آن نيز چندين نوبت. همركاب با سيد الشهدا به‏ ميدان رفته و با سپاه يزيد جنگيده بود.عباس،مظهر ايثار و وفادارى و گذشت بود.وقتى ‏وارد فرات شد،با آن كه تشنه بود، اما بخاطر تشنگى برادرش حسين‏«ع‏»آب نخورد وخطاب به خويش چنين گفت:
يا نفس من بعد الحسين هونى و بعده لا كنت ان تكونى هذا الحسين وارد المنون و تشربين بارد المعين تالله ما هذا فعال دينى
و سوگند ياد كرد كه آب ننوشد.  وقتى دست راستش قطع شد،اين رجز را مى‏خواند:
و الله ان قطعتموا يمينى انى احامى ابدا عن دينى و عن امام صادق اليقين نجل النبى الطاهر الامين
و چون دست چپش قطع شد،چنين گفت:
يا نفس لا تخشى من الكفار و ابشرى برحمة الجبار مع النبى السيد المختار قد قطعوا ببغيهم يسارى فاصلهم يا رب حر النار
شهادت عباس،براى امام حسين بسيار ناگوار و شكننده بود.جمله پر سوز امام،وقتى‏ كه به بالين عباس رسيد،اين بود:«الآن انكسر ظهرى و قلت‏حيلتى و شمت بى عدوى‏».  و پيكرش، كنار«نهر علقمه‏»ماند و سيد الشهدا به سوى خيمه آمد و شهادت او را به اهل بيت‏ خبر داد. هنگام دفن شهداى كربلا نيز،در همان محل دفن شد . از اين رو امروز حرم‏ ابا الفضل‏«ع‏»با حرم سيد الشهدا فاصله دارد.

(فرهنگ عاشورا : جواد محدثی )

.ثمره ازدواج‏على‏«ع‏»با او چهار پسر بود، به نامهاى:عباس،جعفر،عبد الله و عثمان،كه هر چهارفرزندش روز عاشورا در ركاب سيد الشهدا به شهادت رسيدند.

ام البنين،پس از شهادت فرزندانش،همه روزه به بقيع مى ‏رفت و بچه‏هاى عباس را نيز به همراه مى‏برد و به ياد فرزندان شهيدش مرثيه و نوحه مى‏خواند.زنان مدينه نيز به ندبه ونوحه سوزناك او جمع مى‏شدند و مى‏گريستند.اشعارى هم در باره عباس سروده بود.  وقتى زنان به ام البنين تسليت مى‏گفتند،مى‏گفت ديگر مرا«ام البنين‏»خطاب نكنيد،چرا كه‏ امروز ديگر آن فرزندانم نيستند و شهيد شده‏اند:
لا تدعونى و يك ام البنين تذكرينى بليوث العرين كانت بنون لى ادعى بهم و اليوم اصبحت و لا من بنين...
به اين بانوى بزرگوار و مادر چهار شهيد،قبل از ولادت فرزندانش فاطمه مى ‏گفتند،اما پس از آن كه داراى آن فرزندان شد،«ام البنين‏»خطابش كردند،يعنى مادر پسران.عباس 34سال داشت،عبد الله 25 سال،عثمان 21 سال و جعفر 19 سال. 

( فرهنگ عاشورا : جواد محدثی )

حضرت علي اكبر (ع) فرزند ابي عبدالله الحسين(ع) بنا به روايتي در يازدهم شعبان،سال43 قمري در مدينه منوره ديده به جهان گشود. پدر گرامي اش امام حسين بن علي بن ابي طالب (ع) و مادر محترمه اش ليلي بنت ابي مرّه بن عروه بن مسعود ثقفي است.

 درباره شخصيت علي اكبر(ع) گفته شد، كه وي جواني خوش چهره، زيبا، خوش زبان و دلير بود و از جهت سيرت و خلق و خوي ، شبيه ترين مردم به پيامبر اكرم(ص) بود . در روايتي آمده است: اباعبدالله الحسين هنگامي كه علي اكبر را به ميدان مي فرستاد، به لشگر خطاب كرد و فرمود:« يا قوم، هولاءِ  قد برز عليهم غلام، اَشبهُ الناس خَلقاً و خُلقاً و منطقاً برسول الله....... اي قوم، شما شاهد باشيد، پسري را به ميدان مي فرستم، كه شبيه ترين مردم از نظر خلق و خوي و منطق به رسول الله (ص) است بدانيد هر زمان ما دلمان براي رسول الله(ص) تنگ مي شد نگاه به وجه اين پسر مي كرديم.
  علي اكبر(ع) در ماجراي عاشورا حضور فعال داشت و در تمام حالات در كنار پدرش امام حسين(ع)بود و با دشمنانش به سختي مبارزه مي كرد. وی نخستين شهيد بني هاشم در روز عاشورا بود و در زيارت شهداي معروفه نيز آمده است:السَّلامُ عليكَ يا اوّل قتيل مِن نَسل خَيْر سليل.