تفاوت آموزش و پرورش ایران و ژاپن - قسمت سوم
در زیر بعضی ویژگیهای مدارس دورهی ابتدایی و راهنمایی ژاپن را میخوانیم:
- به دانشآموز نمره داده نمیشود و هیچ دانشآموزی مردود نخواهد شد. نمره ، ابزاری برای کنترل نیست و مربی واقعا پرورش دهنده است.
- کار گروهی مبنای آموزش است. کلوپها و گروههای مختلف در مدارس فعال هستند و دانشآموز در گروههای مختلف عضو میشود و انجام کار جمعی را میآموزد.
- آموزشِ مسئولیتپذیری با دادن مسئولیتهای کوچک به کودکان مثل پرورش یک گل و وادار کردن او جهت پاسخگویی نسبت به این مسئولیت.
- هزینهی آموزش در تمام مدارس روستاها و شهرها یکسان است.
- در ژاپن ، سرایدار وجود ندارد و وظیفهی تمیز نگه داشتن مدارس حتی سرویسهای بهداشتی به صورت گروهی به دانشآموزان سپرده میشود.
- در مدارس ژاپن ، گروههای ویژهای مثل شاگرد اولها ، با استعدادها ، پیشتازان و فرزانگان وجود ندارد. همه میتوانند در اردوها و برنامههای مختلف شرکت کنند.
- همهی دانشآموزان با هر شکل و قیافه و وضعیت مالی و استعداد در هر جای کشور (پایتخت و شهر و روستا) به طور یکسان آموزش میبینند و مدارس تیزهوشان یا مدارس ویژه وجود ندارد.
- در ژاپن استعدادها شناسایی میشود و بعد از دورهی راهنمایی تفکیکها صورت میگیرد. به کسی به خاطر یک استعداد خاص نسبت به دیگران بهای خاصی داده نمیشود ، چون هر کدام از دانشآموزان در زمینهی خاصی استعداد دارند.
- در مدارس ژاپن ، شادی و سر و صدا و جنجال موج میزند و کسی با چوب و کتک و فحش و تشر مانع از خوشحالی و جیغ و داد و تحرک بچهها نمیشود.
- برنامههای ویژهای برای شاد نگهداشتن دانشآموزان در مدارس ژاپن در نظر گرفته میشود.
- ژاپنیها اصلا از خرج کردن برای تجهیز مدارس ابایی ندارند و بودجههای هنگفتی صرف تجهیز مدارس به کتابخانه ، آزمایشگاه ، زمین بازی ، وسایل ورزشی ، استخر شنا ، سالن نمایش ، وسائل سمعی و بصری و حتی گلخانه میکنند.
حال شما نظام تربیتی ایران را در نظر بگیرید که:
- نمره ملاک اصلی است.
- هیچ دو مدرسهای مثل هم نیستند.
- تفاوت مدارس شهر و روستا ، از زمین تا آسمان است.
- کافی است دانشآموزی نمرات خوبی داشته باشد تا به عنوان گل سر سبد مدرسه انتخاب شود.
- یک دانشآموز به دلیل کسب نمرات خوب ، حق شرکت در تمام اردوها را دارد و فلان دانشآموز دیگر در طول تمام دوران تحصیل حتی یک اردو هم نتوانسته برود.
- تشکیل گروههایی مثل فرزانگان و پیشتازان و استفادهی خاص افراد این گروهها از امکانات آموزش و پرورش , که متاسفانه افراد این گروهها معمولا همان شاگرد اولهای مدارس هستند.
- تعدادی از دانشآموزان به دلیل وضعیت مالی خوب و رفتن به مدارس خاص ، آیندهی تضمین شدهای دارند و بسیاری از دانشآموزان پر استعداد به دلیل وضعیت مالی نا مطلوب امکان رشد ندارند.
- آموزش کار گروهی هم که دیگه نیاز به گفتن ندارد.
- وضعیت تجهیز مدارس هم . . . (بسیاری از امثال ما تا دورهی دانشگاه فقط یکی دو بار به آزمایشگاه رفتهایم که امکان دست زدن به وسائل را هم نداشتیم)
منبع : وبسایت وزین و پربار غریبانه
پی نوشت : لازم به ذکر است که من بخشهایی از مقاله ی همکار خوبمون آقای پور تقی آبادی رو انتخاب کردم برای مطالعه ی مطلب اصلی ، اینجا را کلیک کنید .
